بایگانیِ سپتامبر, 2010

انتخابات پارلمانی یا کسب مشروعیت دوباره جنایتکاران

Posted in Uncategorized on سپتامبر 15, 2010 by Kawa Gharji

ما با شرکت در این انتخابات به کسانی رای می دهیم که بوی متعفن شان مشام تاریخ را تا ابد می سوزاند و معامله گری شان با سرنوشت مردم و خواسته های انها برای هیچ عقل سالمی پوشیده نیست. ما با تبلیغ و شرکت در این انتخابات به شادی های سرسپیدی رای می دهیم که قبای خداوندی پوشیده اندودست های شان بوسیده می شوند و انفجار بمب های فاحشه گانش هر روز صدها قربانی می گیرد. سیاستمدارانی که نان ازخون مردم می خورند و برای مردم جزمدفوع چیزدیگری تا هنوز نداشته اند.

انتخابات پارلمان درافغانستان به زودی اغازمی شود. دراین انتخابات بازهم مثل انتخابات گذشته بسیاری از چهره های جهادی که دست شان به خون مردم الوده است و درجنگ های چندین دهه گذشته بازیگران اصلی بوده اند شرکت کرده اند.

وقتی پست های مهم و کلیدی دولتی پرازجنایت کاران می شود و دیگری جایی برای بقیه شان باقی نمی ماند انها نیز خود را برای پارلمان کاندید می کنند تا بدین شکل مصونیت قانونی برای کارهای غیر قانونی شان بیابند، که از تجارت مواد مخدر گرفته تا غصب زمین و چور و چپاول دارایی ها مردم عامه.

عملکردهای دولت در طی این سالها و برگزاری انتخابات و تحولاتی که بعد ازهرانتخابات به وجود امده است طوری بوده که دیگر مردم به دمکراسی و انتخابات که به معنی حکومت مردم برمردم و برای مردم است اعتماد و باورشان را از دست بدهند.

دمکراسی چیز خوبی است وانتخابات یکی ازابزارهای دمکراتیک برای انتخاب نمایندگانی که برای اینده ملت تصمیم می گیرد و برگزاری انتخابات، یک راهکار سیاسی ی برای حل و فصل مشکل جنگ قدرت در جوامع، لازمه هر حکومت دمکراتیک است. اما ایا واقعا مردم افغانستان در یک حکومت باورمند به دمکراسی زندگی می کنند؟ وقتی رئیس جمهور افغانستان با تقلب ملیونی کسب مشروعیت می کند وبا افتخاراز طریق رسانه هااعلام می نماید که رقیب های سیاسی دیگرش نیز تقلب کرده است و کو و کوچه های افغانستان پر ازعساکر امریکایی و … ملیشه های پاکستانی و عربی و سومالی و.. است و لیست کاندیدان را نیز بازهم همان چهره های منفور شده سالهای سیاه جنگ های گذشته و کنونی تشکیل می دهند چگونه ممکن است ، این انتخابات پارلمانی افغانستان معنای واقعی این واژه را داشته باشد و تاثیر گذار درروند کنونی کشور به حساب آید.

تا زمانی که دولت دست نشانده کنونی وشریک های جنگ سالارش درافغانستان وجود دارد برگزاری و شرکت نمودن درهر نوع انتخابات نه تنها قدمی درراه بهترشدن زندگی مردم بلکه مشروعیت دادن به حکومت فاسد کنونی است.

بیشترین تعداد از اشخاص کاندید شده کسانی استند که در تمام طول عمر فعالیت های سیاسی شان به تنها چیزی که باورنداشته اند دمکراسی و انتخابات بوده و حکومتی که این انتخابات را برگزار می کند اولا خود از نداشتن مشروعیت رنج می برد و دوما کنترول بسیاری از ولایات و ولسوالی ها راندارد. بسیاری از ولایات و ولسوالی ها در دست نوکران پاکستانی- طالبان- قرار دارد و مناطق زیادی نیز دردست قوماندان های استند که انها به غیرازکاندیدان خودی به دیگران اجازه کمپاین انتخاباتی را نمی دهند.

در کشوری که هیچگونه میکانیزمی برای برگزار شدن یک انتخاباتی که برگه های بیرون شده از صندوق ها رای، بیانگر اراده حقیقی مردم و به دورازهرگونه تقلب باشد، وجود ندارد- این انتخابات می تواند باعث به وجود امدن بحران های سیاسی بیشتر و شعله ور کردن بیشتر مسایل قومی و قبیله ای گردد.

در پایان چند نمونه ای از دشواری های این انتخابات را یادداشت می کنم:

1 ـ بسیاری از ولایات و ولسوالی ها در دست نیروهای طالبان است. دولت قدرت تامین امنیت رای دهندگان و کاندیدان در این ولایات را ندارد.

2 ـ در بسیاری از مناطق قوماندان های مسلح اجازه کمپاین تبلیغاتی برای کاندید های غیر خودی نمی دهد و نمونه ای زیادی در طی این روزها از طریق رسانه ها نشر شده است.

3 ـ شمار زیادی ازنوجوانان بدون اینکه سن قانونی برای رای داشته باشند صاحب کارت رای دهی استند. در این زمینه تا هنوز هیچگونه برنامه ای از طرف کمیسیون مستقل انتخابات در نظر گرفته نشده است.

4 ـ بسیاری ازکاندیدان ازطرف سازمان ها و نهاد ها داخلی وخارجی حمایت مالی می شوند. دولت افغانستان و کمیسیون مستقل انتخابات توانایی نظارت بردارایی و مصارف انتخاباتی کاندیدان را ندارد. این مساله با اصل انتخاب ازاد و دمکراسی در تعارض قرار دارد. مجلس و حکومت بر امده ازپول های کثیف و کمک های خارجی باعث داشتن یک دولتی خواهد بود که نمونه آن را در طی این سالها مردم افغانستان تجربه کرده اند. انهای که با کمک مالی دیگران به مجلس راه می یابند هیچگاه برای مردم افغانستان کار خیری انجام نخواهند داد.

5 ـ کمیسیون انتخابات موظف است تا اسنادی که ازطرف نامزدان انتخابات ارایه می شود بررسی نماید و کسانی را که سابقه جرمی دارند از فهرست نامزدان کمیسیون انتخابات بیرون کند. اما تعداد زیادی از کاندیدان از طرف نهاد های مدنی و حقوق بشر متهم استند. ازجمله حشمت خلیل کرزی نامزد قندهار، که به نوشته نیویورک تایمز- سال گذشته وحید کرزی، پسر کاکایش را به خاطر معاملاتی که به احتمال زیاد مواد مخدر باشد و دشمنی های شخصی به قتل رسانده است.

6 ـ در انتخابات گذشته به خاطر پایین بودن کیفیت رنگ در بسیاری از مناطق کسانی بودند که برای چندین بار رای دادند که احتمال ان وجود دارد که چنین مشکلی در انتخابات پیش رو نیز تکرار گردد.

7 ـ هویت بسیاری از رای دهندگان درانتخابات قبلی مشخص نبود. کسانی بودند که از مناطق مرزی پاکستان وارد افغانستان شدند و در رای دهی شرکت کردند و دراین انتخابات نیز هیچ تضمینی برای عدم تکرار این مشکل وجود ندارد. 8- …..

در همین لحظه ای که این نوشته را به پایان می برم فلمی از زندگی ادم و حوا از تلویزیون پخش می شود. ادم ، حوا را به خاطر رانده شدن از بهشت مقصر می داند و حوا «مار» را ملامت می کند.

دین و زندگی و بسیاری از اندیشه ها و ایدیالوژی ها، ما انسانها را مسوولیت گریز بارآورده است . ما از پذیرش مسوولیت های مان بیزاریم و همیشه دیگران را مقصر دشواری های زندگی خود می دانیم.

ما با شرکت در این انتخابات به کسانی رای می دهیم که بوی متعفن شان مشام تاریخ را تا ابد می سوزاند و معامله گری شان با سرنوشت مردم و خواسته های انها برای هیچ عقل سالمی پوشیده نیست. تعداد کمی از کاندیدان مستقلی که دست شان به خون مردم الوده نیست، انقدر شانس کمی برای برنده شدن دارند که در هر صورت اش صدای انها شنیده نخواهد شد.

سخنی چند پیرامون اتش زدن قرآن

Posted in Uncategorized on سپتامبر 11, 2010 by Kawa Gharji

درچند روزگذشته فراخوان قرآن سوزی توسط یک کشیش گمنام امریکایی جنجال و سر و صدای های زیادی را در کشورهای مختلف به ویژه کشورهای اسلامی به دنبال داشته است. مصادف شدن یازده هم سپتمبرباعیدمسلمانان وجایزه دادن انکلامارگل صدر اعظم المان به کاریکاتوریست دنمارکی که تصویری از محمد را با عمامه شبیه بمب ترسیم کرده بود وساخت یک مرکز مطالعات اسلامی در نزدیکی های برج های دوقلو امریکا سرو صدای های زیادی رسانه ای را نیز به دنبال داشته است.

نظر به قانون اساسی امریکا هر کسی حق ابراز عقیده و بیان را دارد و ازادی بیان یک اصل ضمانت شده در این کشور به حساب می اید.

اما سوال این جاست که  ایا هر ازادی از نظر اخلاقی می تواند درست باشد؟

شکستن دل ملیون ها مسلمان را در کشورهای مختلف چگونه می توان توجیه نمود؟

پیامد های خشونت باری را که قرآن سوزی می تواند درداخل کشورهای اسلامی برای نیروهای سکولار و برای دولت های مذهبی در رابطه با کشورهای غربی در پی داشته باشد کدام عقل سلیمی می تواند بپذیرد.

درمدت این چند روز، تظاهرات های خشنوت امیزی درکشورهای مختلف به راه افتیده است. در این تظاهرات ها چندین نفر زخمی و یا کشته شده اند. بسیاری از مغازه های مردم به اتش کشیده شده و یا توسط افراد فرصت طلب غارت گردیده. به همین شکل چند سال قبل وقتی برای اولین بارکاریکاتور های محمد در نشریه های دنمارک به نشر رسید در چندین شهر افغانستان تظاهرات بزرگی به راه انداختند و تعداد زیادی نیز به قتل رسیدند. بسیاری از کسانی که در این تظاهرات ها شرکت کرده بودند. درافغانستان چیزی زیادی در مورد کاریکاتور نمی دانستند. انها فقط شنیده بودند که علی اباد شهر است و ملاهای مذهبی هم به خاطر تحکیم قدرت شان از احساسات مردم استفاده می کردند.

در جریان یکی از این تظاهرات ها، تعدادی از تظاهر کننده گان  پلاکاردهای را با خود حمل می کردند که در ان شعار مرگ بر دمکراسی نوشته شده بود. 

درچنین شرایطی که کشورهای غربی خواهان رابطه نزدیک با کشورها اسلامی استند باید متوجه باشند که این نوع تحریکات موجب قدرت گرفتن نیروهای تند رو اسلامی درتمام منطقه خواهد شد و تاوان این اعمال را نه تنها انها بلکه جمع های کوچک دمکراسی پسند در کشورهای مثل افغانستان نیز خواهند پرداخت.

مسلمان ها کتاب مقدس مسیحیان را کامل نمی دانند وبارها شنیده ام که رهبران مذهبی در کشورهای اسلامی ، کتاب مقدس را کتاب تحریف شده که دیگر قابل باور نیست خوانده اند. اگر چنین حرفی را یکی از علمای مسیحیان در مورد اسلام  بزند مطمن استم که ده ها تظاهرات در کشورهای اسلامی به راه خواهد افتاد. بنا مسلمانان نیز بهتر است کمی مدارا داشته باشند.

در جریان جنگ های چندین ساله درافغانستان، مکتب ها و مدرسه ها و مساجد زیادی توسط همین کسانی که حالا از مردم دعوت به تظاهرات می کنند به آتش کشیده شده است.

چند ماه قبل وقتی طالبان به ولسوالی های بهسود و .. حمله کردند نیز مساجد را به اتش کشیدند وچی بهتر که مردم افغانستان اول درمقابل انهایی که قرآن را درداخل افغانستان به اتش می کشند تظاهرات کرده  وانها را محاکمه نمایند.

 چرا بسیاری ازمردم افغانستان و کشورهای اسلامی از ان زمان تاکنون در مقابل نیروهای طالبان که مخالف اموزش مردم استند سکوت می نمایند و تظاهرات به راه نمی اندازند؟

آتش زدن قرآن- آتش زدن کتاب مقدس خود مسیحیان است که هرکدام کپی دیگریست اما می تواند مشکلات زیادی را برای جمع های دمکراسی خواه در کشورهای اسلامی در پی داشته باشد.